Wereldwijd dreigt er een tekort te ontstaan

De feiten
De wereldbevolking is in de loop van deze eeuw met een factor drie gegroeid. Het gebruik van drinkwater groeide wereldwijd daarentegen met een factor zeven. Sinds 1970 is de hoeveelheid water welke per mens beschikbaar is met 40% gedaald, terwijl twee van de vijf inwoners op onze planeet onvoldoende water tot hun beschikking hebben. Ook Europa ontkomt daar niet aan. Een derde van de Europese bevolking beschikt over minder dan 5.000 m3 per jaar en dat niet alleen in de gebieden rond de Middellandse Zee, maar ook in sommige landen van Noordwest-Europa die dichtbevolkt zijn en sterk zijn geïndustrialiseerd.
Op Europees niveau wordt 54% van het water gebruikt door de industrie, 26% door de landbouw en 20% voor huishoudelijke doeleinden, doch deze verdeling kan van land tot land gevoelig verschillen. De druk als gevolg van de groeiende vraag naar water veroorzaakt in tal van regio's een bovenmatige onttrekking van het grondwater. 20 Europese landen zijn overigens voor hun bevoorrading voor meer dan 10% afhankelijk van rivierwater dat uit andere landen afkomstig is, waarbij deze afhankelijkheid in Nederland en Luxemburg zelfs 75% bereikt.


Te nemen maatregelen
Bij de onttrekking van water door de mens kan niet worden voorbijgegaan aan bepaalde belemmeringen die door de natuurlijke cyclus van het water worden opgelegd, hetgeen men zich overigens op het ogenblik heel goed realiseert. Wanneer er teveel water wordt onttrokken dreigen hierdoor wetlands droog te vallen en onderaardse waterlagen te worden uitgeput - terwijl in kustgebieden verzilting kan optreden, en we in bepaalde streken zelfs een vorm van verwoestijning zien.
Aangezien het een probleem is waar iedereen mee te maken heeft is waterbeheer sinds een aantal jaren een belangrijk beleidspunt van de Europese Unie. Omdat het hier om een ingewikkeld probleem gaat dienen er gemeenschappelijke inspanningen op het gebied van onderzoek te worden gedaan. Deze kunnen verschillende invalshoeken hebben: controle op en optimalisering van het gebruik, zuiveringstechnologie, inachtneming van institutionele en culturele veranderingen, uitwerking van plannen voor de exploitatie en de bescherming van de beschikbare watervoorraden, toepassing van weinig of in het geheel niet gebruikte oplossingen zoals het opvangen van hemelwater, ontziltingstechnieken, enz.
Deze inspanningen zijn des te meer noodzakelijk naarmate klimaatsveranderingen de waterhuishouding op indringende wijze dreigen te ontregelen, waardoor men te maken kan krijgen met overstromingen, grote droogte, verstoringen van tal van ecosystemen en een bedreiging van de watervoorraden en de kwaliteit daarvan.


Bron: Europa.eu